در عصری که صنعت خودرو با سرعت به سمت حذف پدال کلاچ و سقفهای فلزی ثابت حرکت میکند، فولکسواگن با مدل T-Roc Cabriolet جسارت عجیبی به خرج داده است. این خودرو نه تنها در کلاس نایاب «شاسیبلندهای کروک» (Convertible SUV) قرار میگیرد، بلکه با ارائه گزینه گیربکس دستی، قلب علاقهمندان به رانندگی کلاسیک را هدف قرار داده است.
تناقضی جذاب: شاسیبلند در کالبد یک خودروی جادهای
ایده ترکیب یک کراساوور با یک خودروی کروک معمولاً با شکست مواجه شده است (تجربه نیسان مورانو کراسکابریولت را به یاد آورید)، اما فولکسواگن توانست این فرمول را در ابعادی کوچکتر و مهندسیشدهتر به موفقیت برساند. T-Roc کابریولت جایگزین معنوی مدلهای محبوبی چون بیتل کروک و گلف کابریولت شده است.
سقف سافتتاپ سریع: سقف پارچهای این خودرو تنها در ۹ ثانیه باز میشود (حتی در حال حرکت با سرعت ۳۰ کیلومتر بر ساعت).
ساختار بدنه: برای جبران حذف سقف، شاسی خودرو به شدت تقویت شده تا استحکام پیچشی آن در نبود سقف فلزی حفظ شود.
لذت نایاب رانندگی با سه پدال
عجیبترین و شاید دوستداشتنیترین بخش ماجرا اینجاست: در حالی که اکثر رقبای لوکس و حتی اقتصادی به سمت گیربکسهای اتوماتیک و دوکلاچه (DSG) کوچ کردهاند، فولکسواگن همچنان مدل 1.0 TSI و 1.5 TSI این خودرو را با گیربکس ۶ سرعته دستی عرضه میکند.
چرا گیربکس دستی در یک کراساوور کروک مهم است؟
در خودروهای روباز، هدف اصلی «لذت از مسیر» است نه صرفاً سرعت. درگیری مستقیم راننده با تعویض دندهها و فشردن پدال کلاچ در جادههای ساحلی یا کوهستانی، حسی از کنترل و نوستالژی را منتقل میکند که هیچ گیربکس اتوماتیکی قادر به بازسازی آن نیست.
پایان یک دوران؛ آخرین فرصت برای خرید
طبق گزارشهای رسمی، فولکسواگن قصد ندارد نسخه کابریولت را برای نسل دوم T-Roc (که از اواخر ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ وارد بازار میشود) تکرار کند. این یعنی ما در حال تماشای آخرین کروک بنزینی این برند آلمانی هستیم. با توقف تولید مدلهایی مثل آئودی A5 کروک، T-Roc کابریولت عملاً تنها گزینه آلمانی با قیمت نسبتاً در دسترس برای کسانی است که به دنبال هیجان رانندگی زیر آسمان باز هستند.